كروسان با قهوه

در فیلم «پروانه» (یا زبان پروانه‌ها) معلم مدرسه می‌گفت (نقل به مضمون): «اگر ما بتونیم یک نسل، فقط یک نسل داشته باشیم که آزاد فکر کنه، اون نسل دیگه تحمل چیزی غیر از آزادی نخواهد داشت و بعد از اون کشور آزادی خواهیم داشت». و در این فیلم معلم رو می‌بینیم که چه طور تلاش می‌کنه که بچه‌ها رو آزاد بار بیاره.

اگر امکان‌اش رو دارین، دیدن این فیلم رو توصیه می‌کنم. در ظاهر فیلم در مورد اسپانیاست؛ اما با هر جایی می‌تونه جور در بیاد، به‌خصوص ایران خودمون.

اگر مذهبی هستین و در زمینه‌ی مذهب‌تون هیچ گونه قلقلکی رو تحمل نمی‌کنین، این فیلم رو نبینین. اما اگر حتا به قدر یک ذره تحمل دارین، این مستند رو از دست ندین.

Image from Amazon Web Services

فیلم Chungking Express یکی از اون فیلم‌هایی بود که تا آخرین لحظه هم مطمئن نبودم که آیا این فیلم رو دوست داشته‌ام یا نه.  اما از هفته‌ی پیش تا الان همچنان ذهن‌ام رو مشغول نگه داشته. اگر رویاپرداز هستین یا به رویاپردازها علاقه دارین، بد نیست که این فیلم رو ببینین. ویدیوی پست قبلی موسیقی‌ای بود که در این فیلم زیاد پخش می‌شد. در پایین هم ترجیح دادم به جای تیزر فیلم، قسمتی از خود فیلم رو نشون بدم. در ضمن بازیگر مرد فیلم «تونی لیونگ» یکی از بازیگران معروف چینیه و بازیگر خانم فیلم «فی وونگ» یکی از معروف‌ترین خوانندگان چینی (به قول دوستی معروف‌ترین خواننده‌ی چینی). کارگردان فیلم «وونگ کار وای»‌ هم یکی از معروف‌ترین کارگردان‌ها و نویسنده‌های هنگ‌کنگیه که در موردش بعدتر بیش‌تر خواهم نوشت.

بعضی فیلم‌ها هستن که ادعا ندارن. صادقانه و متواضعانه داستان‌شون رو تعریف می‌کنن و بعد سر رو به زیر می‌اندازن و چیزی نمی‌گن. این‌ها فیلم‌هایی هستن که من براشون احترام قایل هستم. فیلم «بالزاک و خیاط کوچک چینی» هم یکی از همین فیلم‌ها بود. از زندگی گفت، از عشق گفت، از درد گفت، از انسانیت هم گفت، بدون این که ادعایی بکنه. بدون این که برای گذاشتن اثر بیش‌تر، در هر کدوم از روایت‌هاش افراط بکنه. بدون این که با احساسات بیننده بازی بکنه. اگر دوست دارین که فیلمی روون و انسانی ببینین، این فیلم رو پیشنهاد می‌کنم.

پس نوشت: انتظار نداشته باشین که یک فیلم آمریکایی ببینین. لازمه که خودتون رو در فضای فیلم قرار بدین که بعد بتونین لذت ببرین. اگر انعطاف لازم رو برای لذت بردن از فیلم به خرج ندین، مطمئن باشین که فیلم بهتون کوفت می‌گذره!

پس پس نوشت: احساس می‌کنم برای دیدن فیلم‌های آسیایی نوعی انعطاف لازمه. حتما باید کمی آشنایی با این فرهنگ داشته باشین تا بتونین از محصولات‌اش لذت ببرین. شاید اول‌اش کمی سخت باشه، اما به نظرم ارزش سرمایه‌گذاری رو داره. نه تنها سینما که موسیقی و از همه مهم‌تر مردم آسیایی خیلی حرف برای گفتن دارن.